Παρουσίαση του βιβλίου Μητρότητα η Δύναμη στην ΑδυναμίαΣυνέντευξη της Γεωργίας Τσούμπα και της Κατερίνας Τζωρτζακάκη, συγγραφέων του βιβλίου Μητρότητα η Δύναμη στην Αδυναμία

Η παρουσίαση του βιβλίου τους θα γίνει στο Public του Πύργου το Σάββατο 9 Ιουνίου 2017 στις 7:00 μ.μ.

 Μιλήστε μας λίγο για σας.

  Γεωργία

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Σαλμώνη Ηλείας, τέλειωσα το Λύκειο στον Πύργο. Δούλεψα σαν μηχανολόγος στον Ο.Τ.Ε. ως το 2012 και παράλληλα σπούδασα Ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Είμαι μητέρα διδύμων ενηλίκων με αυτισμό. Εθελοντικά οργανώνω ομάδες, εργαστήρια και βιωματικά σεμινάρια γονέων- κάποια εκ των οποίων για γονείς ατόμων με ειδικές ανάγκες.

  Κατερίνα

Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στον Πειραιά, ενώ έχω καταγωγή από το Τυμπάκι Ηρακλείου και τους Φούρνους Ερμιονίδας. Σπούδασα Ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Με το αντικείμενο της ψυχολογίας έχω εργαστεί για αρκετά χρόνια εθελοντικά σε διάφορους φορείς, ενώ επαγγελματικά ασχολούμαι με τον υποτιτλισμό. Τα βιβλία μου «Ο Χορός στη Σκακιέρα», «Παράλληλα Σύμπαντα» και «Χαμένες Παραστάσεις» κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Βασιλείου. Στο ιστολόγιό μου «Ιστορίες» http://ktistories.blogspot.gr/  δημοσιεύω διηγήματα και ποιήματά μου.

 Είπατε ότι έχετε σπουδάσει ψυχολογία. Μήπως το βιβλίο περιέχει δυσνόητους όρους της επιστήμης σας;

  Γεωργία

Όχι δεν περιέχει δυσνόητους όρους. Η φιλοσοφία μας είναι επηρεασμένη βέβαια από τις σπουδές μας, αλλά αυτό που θέλαμε ήταν να μιλήσουμε με απλό και κατανοητό σε όλους τρόπο.

  Κατερίνα

Αγαπάμε πολύ την Ψυχολογία, ωστόσο το βιβλίο είναι ουσιαστικά μια συζήτηση κατά την οποία η μία μιλάει ανοιχτά στην άλλη, με ειλικρίνεια, με σεβασμό και αγάπη. Μοιραζόμαστε τους προβληματισμούς και τις εμπειρίες μας και όχι επιστημονικές θεωρίες.

 Σε ποιον απευθύνεται ; Μπορεί να ενδιαφέρει έναν άνδρα ή είναι ένα «γυναικείο» βιβλίο; Μπορεί να ενδιαφέρει κάποιον που δεν έχει παιδιά;

  Γεωργία

Το βιβλίο μας απευθύνεται και σε γυναίκες και σε άνδρες, είτε έχουν παιδιά είτε όχι. Γιατί την μητρότητα την βιώνουμε όλοι μέσα από την σχέση μας με τη δική μας μητέρα. Επίσης θεωρούμε τον ρόλο του πατέρα πολύ σημαντικό για την μητέρα και για το παιδί. Για αυτόν τον λόγο το δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου μας έχει τίτλο : «ο σοβαρότατος ρόλος του πατέρα».

  Κατερίνα

Η Γεωργία μιλάει στο βιβλίο για το πώς αντιμετώπισε τον αυτισμό των παιδιών της. Εμένα προσωπικά η αφήγηση της ιστορίας της με έχει βοηθήσει πολύ ως μητέρα και ως άνθρωπο και χάρη σε όσα έμαθα από εκείνη άλλαξαν αντιλήψεις μέσα μου, που νομίζω πως είναι πολύ διαδεδομένες. Πιστεύω πως από τα όσα λέει μπορεί να βοηθηθεί κι ένας άνδρας, που αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα, όπως αναπηρία, ασθένεια ή κάποια άλλη δυσκολία της ζωής, που μπορεί να φαντάζει ανυπέρβλητη, μα από αυτήν μπορεί και να μάθει.

 Κυκλοφορούν πολλά βιβλία για την μητρότητα. Γιατί να διαβάσω το δικό σας; Έχει κάτι διαφορετικό από τα άλλα;

  Γεωργία

Δεν γνωρίζω όλα τα βιβλία που κυκλοφορούν για την μητρότητα. Τα δικό μας βιβλίο είναι μια συνομιλία δύο γυναικών για θέματα που μας απασχολούν. Προβάλλει την χαρά της συνεργασίας, την ανταλλαγή απόψεων με σεβασμό, χωρίς κριτική διάθεση. Μοιραζόμαστε προσωπικά μας βιώματα, μιλάμε όχι ως ψυχολόγοι, αλλά σαν άτομα, σαν μητέρες, σαν πολίτες.

  Κατερίνα

 Επίσης στο πρώτο παράρτημα του βιβλίου μας έχουμε συμπεριλάβει τις απαντήσεις τριάντα δύο γυναικών στην ερώτηση, «Τι σημαίνει για σένα να είναι μητέρα;». Μας ενδιαφέρει πολύ η συλλογικότητα. Πιστεύουμε πως οι μητέρες μπορούν να μάθουν πολλά η μία από την άλλη. Ανήκουμε σε διαφορετικές γενιές και έχουμε διαφορετικές ζωές κι αυτό βοήθησε γιατί είχε η μία να δώσει στην άλλη.

 Είναι εύκολο κάποιος/-α να εφαρμόσει αυτά που προτείνετε στο βιβλίο;

  Γεωργία

Δεν γράψαμε ένα βιβλίο οδηγιών για να τις εφαρμόσει κάποιος. Παραθέτουμε το προσωπικό μας βίωμα, τη δική μας στάση ζωής απέναντι στη μητρότητα, την πατρότητα, μιλάμε για την αποδοχή της διαφορετικότητας, το εκπαιδευτικό σύστημα, την αυτονομία των παιδιών, την σχέση μας με τους άλλους. Θα χαρούμε πολύ αν προκαλέσουμε στους αναγνώστες μας και τον ελάχιστο προβληματισμό.

  Κατερίνα

Δυστυχώς η ανατροφή των παιδιών δεν είναι κάτι που γίνεται με «συνταγές». Χρειάζεται πάνω από όλα να έχει κανείς επαφή με τον εαυτό του, να γνωρίζει τα καλά και τα προβληματικά του σημεία ως γονιός και να μπορεί να συνεργάζεται με τον σύντροφό του και με το παιδί του. Αυτό που ισχύει για μένα, μπορεί για κάποια μητέρα με διαφορετικές συνθήκες ζωής να μην ισχύει. Πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για αποδοχή της διαφορετικότητας, αν θεωρήσουμε πως είμαστε ολόσωστες και πως γνωρίζουμε, πως έχουμε τις απαντήσεις για όλους; Ο καθένας θα βρει τις απαντήσεις του μέσα του. Εμείς θέλουμε μόνο να θέσουμε ερωτήματα…