Μανταρίνια

Μανταρίνια

Πότε; Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2016 στις 9:15 μ.μ.
Πού; Κοινωνικός πολυχώρος «Δεξαμενή», Πύργος Ηλείας
Πόσο; 4 ευρώ

Οι Κινηματογραφικές Βραδιές σας προσκαλούν στην προβολή της υποψήφιας για ξενόγλωσσο όσκαρ ταινίας «Μανταρίνια» (Tangerines), τη Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2016, στον κοινωνικό πολυχώρο «Δεξαμενή».

Ώρα προβολής: 9.15 μ.μ. Παρακαλούμε για την έγκαιρη προσέλευσή σας.

Είδος: Δραματική, Εσθονιακή ταινία, 2013
Διάρκεια: 87 λεπτά
Σκηνοθεσία:  Ζάζα Ουρουσάντζε
Παίζουν: Λέμπιτ Ούλφσακ, Έλμο Νουγκάνεν
Καταλληλότητα: Από 15 ετών

Υπόθεση:

1992, Εσθονία, εν μέσω του πολέμου της Αμπχαζίας. Ο Ίβο, ένας ντόπιος, ηλικιωμένος καλλιεργητής μανταρινιών, αρνείται να εγκαταλείψει τη γη του. Από εκεί, θα περιμαζέψει δύο βαριά τραυματίες προερχόμενους από αντίπαλα στρατόπεδα, έναν μισθοφόρο Τσετσένο και έναν Γεωργιανό. Η φροντίδα του ίβο απέναντί τους δεν αρκεί για να παραμερίσει το μίσος, όμως η αναγκαστική συνύπαρξη κάτω από την ίδια στέγη ίσως προσφέρει μια ευκαιρία αναθεώρησης των όποιων διαφορών.

Το υποψήφιο για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας «Μανταρίνια» από την Εσθονία, αντιπαραβάλει εύστοχα το δογματισμό της έχθρας με την απλούστερη των ανθρώπινων καταστάσεων, τη συνύπαρξη, ενώ παράλληλα θέτει σε συμβολικό επίπεδο την αδιάλειπτη λειτουργία της φύσης (την ενσαρκώνει ο καλλιεργητής που πασχίζει να σώσει εκτός από τους τραυματίες και τη σοδειά) απέναντι στη διασάλευση των πραγμάτων που επιφέρει ο πόλεμος.

Μέσα σε λιγότερο από μιάμιση ώρα, ο Γεωργιανός σκηνοθέτης Ζάζα Ουρουσάντζε, αναπτύσσει την απλή σεναριακή του ιδέα με την ενδεδειγμένη αφηγηματική οικονομία. Μετρημένα τα λόγια στους καλοζυγισμένους διαλόγους, κανένα πλάνο περιττό στις σεκάνς μιας ιστορίας που φροντίζει να εκπλήξει με νότες πικρού χιούμορ και τη σκληρή της εξέλιξη.

Τιμώντας στο ακέραιο τον χαρακτηρισμό «αντιπολεμικό δράμα» χωρίς να καταφεύγουν σε πομπώδεις διδακτισμούς ή υπεραπλουστεύσεις, τα «Μανταρίνια» κοσμούν την ταπεινή κατηγορία των «μικρών» φιλμ που κρύβουν μέσα τους διαμαντάκια, βρίσκοντας με τα λίγα τον τρόπο να μιλήσουν για θεμελιώδεις πτυχές της ανθρώπινης ιστορικής εξέλιξης και ιδιοσυγκρασίας.

Άλλωστε, τις περισσότερες φορές, ο πόλεμος δε φαίνεται να είναι τίποτε περισσότερο παρά ο μέχρι θανάτου ηλίθιος εξαναγκασμός του να διαλέξει κανείς πλευρά. Κι αυτή είναι μια διαπίστωση, λυτρωτική συνήθως μονάχα αφού έρθει ως συνέπεια ενός οδυνηρού βιώματος, που το φιλμ του Ουρουσάντζε αρθρώνει με τη μειλιχιότητα και τη σοφία ενός ανθρώπου που έχει δει τα πάντα στη ζωή του. Σαν τον Ίβο, τον ήρωα που υποδύεται ιδανικά ο Λεμπίτ Ούλφσακ.

Πηγή: https://www.cinemag.gr/paizontai_tora/arthro/mantarinia-130054586/